Design a site like this with WordPress.com
Ξεκινήστε

Ο κώλος της μαϊμούς

Γράφει ο Άρης Ι. Τάτσης

Βιώνουμε ένα κύμα τεράστιας ακρίβειας. Μας είπαν ότι ευθύνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία τέλος Φλεβάρη 2022 ([link]). Το κύμα ακρίβειας, όμως, δεν περίμενε τον Πούτιν. Είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα ([link], [link]). Κάποιο λάκκο έχει η φάβα.

Στο πλαίσιο αυτό κάποιοι αετονύχηδες αποφάσισαν να μας βοηθήσουν να ξυπνήσουμε. Από την έναρξη του πολέμου εκτινάχθηκε στα ύψη η τιμή χοντρικής της ζάχαρης μόνο στη χώρα μας, ενώ η τιμή λιανικής έμεινε ουσιαστικά σταθερή. 40% ακριβότερη η χοντρική από τη λιανική. Ναι, ναι, ναι. 40% ακριβότερη η χοντρική από τη λιανική.

Δεν ξανάγινε στα παγκόσμια χρονικά. Αυτό δε μπορεί να συμβεί ούτε σε απολύτως κρατικά διευθυνόμενη οικονομία. Δε γίνεται ούτε με σοβιέτ, ούτε με Πινοσέτ. Συμβαίνει όμως σε υποτιθέμενη “ελεύθερη αγορά”, όπως μας λένε ότι είναι η ελληνική.

 Στο άρθρο μου “υπάρχει καρτέλ στο ρεύμα;” αναλύω τι σημαίνει καρτέλ. Οι πρακτικές αυτές είναι βεβαίως παράνομες και καταδικαστέες, ταυτόχρονα όμως είναι εύλογες. Το κέρδος είναι κέρδος και κινητοποιεί τους επιχειρηματίες. Έργο του κράτους είναι η εφαρμογή του νόμου.

Στην περίπτωση της ζάχαρης όμως μιλάμε για κάτι διαφορετικό. Στις κλασσικές περιπτώσεις εναρμονισμένων πρακτικών αρκεί μια συμφωνία των αφεντικών των δήθεν ανταγωνιζόμενων εταιριών. Αυτοί δίνουν τις κατάλληλες εντολές στους διευθυντάδες τους κι οι τιμές εναρμονίζονται. Οι υπόλοιποι εργαζόμενοι απλώς εφαρμόζουν τις εντολές της διοίκησης. Τόσο απλά. Δε θέλει πολλά πολλά για την υλοποίηση του σχεδίου. Δε χρειάζεται να μπουν πολλοί στο κόλπο.

Το να πουλάς, όμως, ζάχαρη 40% ακριβότερη τη χοντρική από τη λιανική, θέλει πολλή “δουλειά”. Πρέπει να μπει στο κόλπο κόσμος και ντουνιάς, σε όλα τα επίπεδα των παραγωγικών και των εμπορικών επιχειρήσεων. Ταυτόχρονα πρέπει να υπάρχει και ένας σούπερ αποτελεσματικός μηχανισμός που θα αποτρέπει κάθε ανοιχτομάτη που θα προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί την ανισορροπία αυτή. Σιγά το θέμα να βάλεις δυο μηχανήματα να σκίζουν σακουλάκια του ενός κιλού και να συσκευάζουν σε τσουβάλια 25κιλα. Έξοδα ουσιαστικά μηδέν και κέρδος 40% από το πουθενά. Κοφτήριο κανονικό.

 Κοινώς για να στηθεί η απάτη με τη ζάχαρη, όπως τη βιώνουμε σήμερα, πρέπει να μπουν στο κόλπο πάμπολλοι, δηλαδή:

1. Να συμμετέχουν όλοι όσοι είναι μέσα και στις παραγωγικές και στις εμπορικές  επιχειρήσεις, από το μεγαλομέτοχο μέχρι την καθαρίστρια.

2. Να αποφασίσουν να είναι επιλεκτικά “τυφλοί” όλοι οι πελάτες χοντρικής. Το θέμα “βγάζει μάτι”.

3. Όλοι αυτοί να αποφασίσουν να ράψουν το στόμα τους με σακοράφα. Ένας να μιλήσει, καίγεται αυτοστιγμεί ολόκληρο το κύκλωμα από άκρη σε άκρη.

 Κάποιοι θυμώσατε. Δυσκολεύεστε να βγάλετε το μήνα. Στο ίδιο καζάνι βράζουμε οι περισσότεροι από εμάς.

Μάλλον όμως θα πρέπει να ευχαριστήσουμε τον πανηλίθιο που σκάρωσε αυτή τη χοντροκομμένη μηχανή. Μας έδειξε τι συμβαίνει γενικότερα. Πιστεύει έστω κι ένας από εσάς ότι αυτή η ληστεία συμβαίνει μόνο με τη ζάχαρη, ενώ με όλα τα άλλα προϊόντα λειτουργεί ο υγιής ανταγωνισμός;

 Αρμόδιο βεβαίως είναι το υπουργείο ανάπτυξης. Πλην όμως ο υπουργός έχει χάσει τα αυγά και τα πασχάλια.

Ο υπουργός Ανάπτυξης, Άδωνις Γεωργιάδης, πρόσφατα πρότεινε για τη θέση της αντιπροέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού την υπάλληλο της επιτροπής, Χαρά Νικολοπούλου. Ο πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού απέστειλε επιστολή στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, με την οποία καταλόγισε στην υπάλληλό του “προφανή ανεπάρκεια στη μέχρι σήμερα άσκηση των καθηκόντων της” ([link]). Κυρίως την κατηγόρησε για αδικαιολόγητη αδράνεια εκ μέρους της όσον αφορά στη διερεύνηση των αθέμιτων πρακτικών από τις τράπεζες στις χρεώσεις τους – παρά τους πρόσθετους πόρους, το ανθρώπινο δυναμικό και τα επιπλέον μέσα που της διατέθηκαν ως χειρίστρια της υπόθεσης – γεγονός που οδήγησε και στην απόφαση αντικατάστασής της από τη θέση της Προϊσταμένης της Δ’ Διεύθυνσης – Χρηματοοικονομικού Τομέα της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Ότι δηλαδή της ανατέθηκε να ελέγξει τις τράπεζες κι αυτή τις άφησε εντελώς ανεξέλεγκτες.

Κι αφού η υπάλληλος τα κατάφερε τόσο καλά, ο υπουργός σκέφτηκε να της δώσει προαγωγή.

Βεβαίως η κατάσταση είναι εντελώς ιλαροτραγική. Είναι αδιανόητο που και οι τρεις αυτοί παρέμειναν στις θέσεις τους έστω και μια ώρα από τη δημοσίευση του θέματος. Ο υπουργός δε γίνεται να μη γνώριζε. Φέρει ακέραια την πολιτική ευθύνη. Ο πρόεδρος της επιτροπής όφειλε να ενημερώσει εγκαίρως. Και βεβαίως αν δε μπορούσε να διοικήσει, ας παραιτούνταν. Τόσο απλά. Όσο για την υπάλληλο, χρειάζεται να σας εξηγήσω τι έκανε πραγματικά και επί της ουσίας; Βέβαια τυχεροί είμαστε που παρέμεινε στο υπουργείο ο Γεωργιάδης. Είναι τόσο βλάκας, ώστε με την ανεπάρκειά του μας βοηθάει να αντιλαμβανόμαστε τι συμβαίνει.

Καλά θα κάνουμε λοιπόν να τους ευχαριστήσουμε και τους τρεις, όχι μόνο για τις στιγμές γέλιου που μας χάρισαν μέσα στο χάλι μας, αλλά κυρίως για την “υπηρεσία αφύπνισης”.       

Βέβαια δεν είναι η πρώτη φορά που εντοπίζεται τεράστιο θέμα δυσλειτουργίας στην επιτροπή ανταγωνισμού. Τα έγραψα μια φορά στο άρθρο “υπάρχει καρτέλ στο ρεύμα;”. Δε χρειάζεται να τα επαναλαμβάνω.

Μάλλον κάτι κάνουμε στραβά όλοι μας και μας χρειαζόταν αυτός ο πανίβλακας που σκάρωσε τη μηχανή με τη ζάχαρη, για να μας ξυπνήσει. Να δούμε δηλαδή ποιοι, γιατί και πως μας ληστεύουν μπροστά στα μάτια μας.

Ολοκληρώνοντας, τι έχουμε να χάσουμε αν γίνουμε όλοι μας λίγο πιο παρατηρητικοί;

Ο Άρης Τάτσης είναι δικηγόρος Άρτας (https://aristatsis.wordpress.com/). Ειδικεύεται σε διαζύγια, τροχαία ατυχήματα και πτωχευτικό νόμο.

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: